KEES 4 ARTS
Home Mijzelf Tekeningen Logo's Schilderijen Foto's Posters Kunstgeschiedenis Interviews Deurkloppers
KEES4ARTS
boer
wat ik kwijt wil
Mijn vader was een soort personeelchef bij de Shell, die overleed toen ik 14 was. Hij had met een kroontjespen stadgezichten (na?)getekend en verder in ieder geval één fineerschilderijtje gemaakt. Mijn moeder had op de vormschool veel getekend, voornamelijk illustraties bij kinderrijmpjes. Op hoge leeftijd heeft zij dit weer geprobeerd op te pakken, maar dat leverde niet veel op. Toch zat aanleg voor beeldende kunst kennelijk in ons gezin, want alle vier de broers konden tekenen en de jongste Hans is zelfs een verdienstelijk kunstschilder geworden. Juist de laatste jaren exposeert hij veel en verkoopt ook goed. Hieronder een schilderij en een link naar zijn website.
Bij mij begon het dus eerst met een pentekening op school, toen met versierselen voor een penfriend uit California, gemaakt met de eerste viltstiften die je kon kopen, alleen geel en groen en daarna ook roze. Vervolgens wel wat activiteiten in o.a. de ASVA met een soort collage voor Propria Cures, maar ik schopte het niet zover als mijn broer Frits, die vanwege een op kroonprinses Beatrix gelijkende 'pleemeid van het jaar' in Bikkelacht, het blad van de studentensociëteit Olofspoort, veroordeeld werd tot 2 weken detentie wegens majesteitsschennis.
hansboer.nl
alkyd op linnen 2012 / 45 x 50 cm
De eerste echte tekening, waarbij ik in mijn vrije tijd zonder enige aanleiding wat tekende was de vlinder. Ik was nogal gecharmeerd van Jugendstil en iemand als Aubrey Beardsley, Mucha en Bilibin, maar meer eigentijds ook van Melle.
Aubrey Beardsley tekening
De anzichtkaart, die ik daarna maakte, was hier ook door beïnvloed.
Voordat het zover was hadden mijn tekeningen al soms geleid tot een verzoek om voorplaten te maken voor proefschriften van collega’s op het Nederlands (Centraal) Instituut voor Hersen-onderzoek, waarik 10 jaar min 1 maand heb gewerkt. Ook daar is soms die hang naar Jugendstil en erotische details terug te vinden.
tekeningen
Deze fallische cirkel uit die tijd laat zien dat ik ook probeerde Escher een beetje na te doen.
Ik had leren etsen van Hettie Brink. Dat wilde ik om zo meer tekeningen te kunnen produceren. In twee opzichten een ijdele gedachte. Ik heb wel een aantal etsen gemaakt waaronder nieuwjaarswensen (zoals links), maar daar bleef het wel bij. 1979 begon mijn specialisatie tot gynae- coloog en dit was dan ook de laatste vagina dentata, die ik zag.
Daarnaast werd ik gevraagd om voorplaten te maken voor wetenschap- pelijke boeken, wat ik natuurlijk graag deed. Toen ze besloten om steeds dezelfde afbeelding voor de voorplaat van een serie boeken te gebruiken en ik het in mijn opleiding drukker kreeg, droogde deze vorm van creativiteit op. De meest gebruikte voorplaat was tevens de eerste van de boekseries.
proefschriften boekkaften
Na verloop van tijd kwamen de proefschriftvoorplaten weer terug, toen ik zelf promovendi ging begeleiden en hen vaak aanbood om de voorplaat te maken, ‘an offer you can’t refuse’. Zelfs kon ik een sporadische boekkaft maken, maar dan moest ik wel eerst zelf het boek schrijven
Het schilderen met olieverf begon al in deze zelfde periode, dat ik tekende en soms etste. Mijn zoon is hierdoor op vijfjarige leeftijd nog een keer met spoed naar het ziekenhuis gebracht, omdat hij een slok terpentijn had gedronken. Dat is echt gevaarlijk, maar het was weinig en liep gelukkig goed af. Uit die tijd dateren een paar kleine schilderijen en een surrealistisch schilderij van mijn zoon boven op ‘innocentia’ (centje), de poes.
In de periode halverwege de tachtiger jaren dat ik op mezelf woonde, ben ik met acryl gaan schilderen en maakte ik snelle grofe schilderijen vooral van roodharige vrouwen. Niet omdat ik er een kende maar omdat dat lekker kleurde. Ik combineerde dit met zwarte lijnen van conté, die de verf aan de zijkant donker kleurde. Ik had dat idee opgedaan door een gefilmd interview met Willem de Kooning, maar dat was ook de enige overeenkomst. Sybil Goldstein, een bevriende kunstenaresse uit Toronto, zei overigens dat ik abstracter schilderde dan mijn broer Hans.
Dit leverde ook een van de eerste, zo niet de eerste expositie op, die door Heleen Dyserinck in de Medische Bibliotheek van het AMC werd georganiseerd. Die expositie in 1985 of 86 was samen met mijn vriend Ton Hogervorst.
In 1985 begon ik wekelijks te schilderen met Tim (of Nanna) de Klerk, die dat heel wat beter kon dan ik en waarvan ik toen het een en ander leerde. Ik schilderde toen nog steeds met acryl. Maar nadat ik Mieke had leren kennen, werden die avonden voortgezet met steeds meer nadruk op de maaltijd en gezelligheid dan schilderen. Een schilderij van Tim en de verwijzing naar haar website staan hierbij.
nannadeklerk.nl
Nanna de Klerk roosjes
Het echte schilderen, als je daar van mag spreken, begon toen ik les kreeg van Ellis Tertoolen. Als voorbereiding op mijn pensioen wilde ik al langer les nemen om de oude schildertechnieken te leren. Door het contact met Ellis, nadat zij Eva had geschilderd, kreeg dat gestalte. Op de eerste twee avonden na, waarin ik heel veel aanwijzingen kreeg, was het meer schilderen bij Ellis en twee of drie andere leerlingen. Ik werd hierdoor wel gedwongen, zij het niet letterlijk, om portretten te schilderen. Op paneel en een tempera onderschildering bouwde je met olieverf het schilderij op. Heel leuk. Hoewel ik dat later (na een bezoek aan Walter Elst, een van de beste fijnschilders van dit moment) heb vervangen door het schilderen met alkyd, maak ik in feite nog steeds gebruik van de technieken, die ik van Ellis heb geleerd. In de eerste serie zette ik een detail van een oud schilderij tegenover een twintigste eeuwse schilder.
Hierna volgde een serie dorpsgenoten, die ik oorspronkelijk nog wat verder wilde uitbouwen, maar ik kreeg even genoeg van het portretschilderen en begon nog net voor de dood van Ellis, tijdens een vakantie (Ellis woonde met Hans inmiddels in Frankrijk), aan het schilderij, dat ik nog steeds een van mijn beste vind. Sophie Six en een verre voorvader Jan, destijds geschilderd door Rembrandt.
schilderijen
Sinds 2009 ben ik lid van het kunstcollectief Muiden / Muiderberg. Behalve dat ik daardoor af en toe gedwongen word voor een kunstroute of expositie in het gemeentehuis schilderijen te maken, ben ik sinds sept 2012 ook begonnen met het maken van affiches voor de exposities. Tevens schrijf ik dan een stukje voor o.a. het Vechtjournaal.
Op deze poster wordt een gezamenlijke expositie van het KCMM in de grote kerk aangekondigd met een gemeenschappelijk thema.
posters
contact: info@kees4arts.nl
Mijzelf